บทที่ 100 เอาใจ - 1

ปานชนกคุยกับเด็กทั้งสองคนเรียบร้อย ณรันดาก็จูงมือเด็กทั้งคู่ออกจากห้องตรงไปยังล็อบบีที่เขาบอกว่าจะรออยู่ โดยมีปานชนกเดินตามไปด้วย หากแต่ปานชนกนั้นไม่ได้เดินไปจนถึงล็อบบี เพราะเธอขอตัวณรันดาออกมาก่อนเมื่อสายตาพลันได้เห็นใครคนหนึ่งนั่งอยู่บริเวณจุดชมวิวของตัวรีสอร์ต

“ว้าว... วันนี้สาวน้อยของคุณลุงสวย...